Spelen is niet voor elk kind vanzelfsprekend. In deze training is er aandacht voor het belang van spel, wat maakt dat we vinden dat kinderen (meer) moeten spelen, ook in het onderwijs. Als we dat beseffen kunnen we onderzoeken aan welke voorwaarden we moeten voldoen om het kind uit te nodigen te gaan spelen. En dan komen we meteen bij een heel belangrijk item, hoe weten we dat een kind écht speelt. Daarvoor moeten we kijken, observeren, maar waar let je op? Pas als je het spel goed in kaart hebt gebracht kun je specifiek gaan begeleiden (of je ontdekt dat het niet nodig is ). In deze interactieve training naar aanleiding van het boek Als spelen een uitdaging is zul je ervaren en ontdekken waartoe we inzetten op spel en spelbegeleiding binnen het (speciaal) onderwijs.

Kinderen met een ontwikkelingsvraag hebben vaak ondersteuning nodig om tot spel te komen. Hoe begeleid je deze kinderen zodat ook zij spel kunnen ontdekken, beleven en erin kunnen groeien? Met de methodiek kun je kinderen begeleiden om ‘beter’ te gaan spelen, wat weer effect heeft op de totale ontwikkeling. Deze praktijkgerichte en mede door wetenschappelijk onderzoek ondersteunde aanpak wordt al jaren succesvol toegepast binnen onder andere Spel aan Huis en de opleiding Spelagogiek, en is opgenomen in de databank van het Nederlands Jeugdinstituut. Wilna van den Heuvel heeft jarenlange ervaring in het (speciaal) onderwijs en als spelagoog. Ze gaf les bij diverse (post-)hbo-opleidingen, waaronder Spelagogiek en Speltherapie, en werkte met kinderen met uiteenlopende ontwikkelingsvragen. Daarnaast is zij actief betrokken bij de praktijk en de scholing van professionals in spel en spelbegeleiding.

 

Reactie op het boek: “Wauw wat een boek zeg! Alles wat je wilt weten over de spelontwikkeling van kinderen en vooral wat te doen als deze ontwikkeling niet vanzelfsprekend is, het staat er allemaal van A tot Z in. Ik kan niet wachten om het te lezen. Het “handboek” dat elke spelagoog en vele andere professionals in zijn of haar collectie moet hebben.”

 

De nieuwe kerndoelen voor rekenen en wiskunde maken duidelijk dat uitsluitend directe instructie niet voldoende is om alle doelen te bereiken. De resultaten van Peter Liljedahl’s onderzoek naar Building Thinking Classrooms bieden hiervoor wel een oplossing. Door wiskundig probleemoplossen als middel in te zetten, wordt in samenhang gewerkt aan diverse doelen, zoals begrip, vaardigheden, probleemoplossend vermogen, houding, samenwerking, doorzettingsvermogen en risktaking. In deze training wordt toegelicht waarom deze aanpak effectief is en wordt uitgelegd hoe Building Thinking Classrooms werkt. Het richt zich erop om zoveel mogelijk leerlingen, zoveel mogelijk tijd, in een actieve denkstand te houden. Dit vraagt om het doorbreken van institutionele normen en een verandering in de rol van de leerkracht. In een meer traditionele setting is de leerkracht vooral de overdrager van kennis. Bij Building Thinking Classrooms zorgt de leerkracht voor een duidelijke structuur, ondersteunt leerlingen in hun ontwikkeling naar zelfstandigheid en voorziet groepjes leerlingen van hints en verdiepende vragen, zodat ze voortdurend actief blijven nadenken. De voorbeelden in deze training zijn uit het reken- en wiskundeonderwijs, maar als je geïnteresseerd bent zou je deze werkwijze ook in andere vakken kunnen toepassen. Kom dan vooral meedoen!

 

Vanaf augustus 2025 is het verplicht om leerlingen en hun ouders mee te laten praten over de ondersteuning van henzelf (de leerling) en hun kind.

Je leert de twee sjablonen waarmee jij de leerling (en/of ouders) een stem kunt geven inzake waar zij behoefte aan hebben. Door dat wat bij het kind en /of de ouders leeft, visueel te maken, zul je merken dat er een betere samenwerking ontstaat. Daarnaast leer je hoe je met deze tekeningen inzage en uitleg kunt geven aan de ouders en de leerling in het OPP/ de ondersteuningsbehoeften. In de workshop wordt de essentiële basishouding, één van de pijlers van Teken je gesprek, geoefend.

In 3 uur oefen je 1 sjabloon in tweetallen, het andere sjabloon teken je individueel.

Neem je zelf een schetsboek en stiften mee?

Verzuim in het Primair Onderwijs kan lastig zijn voor scholen. Vaak voelt het als een ongrijpbaar probleem. Door verzuim vroegtijdig bespreekbaar te maken met ouders, kunnen scholen voorkomen dat afwezigheid uitgroeit tot langdurig of ongeoorloofd verzuim.

De rol van de leerkrachten en IB’ers is hierbij essentieel. Zij kunnen een belangrijke rol spelen bij vroegsignalering, het gesprek aangaan met de ouders en eventuele doorverwijzing naar de Jeugdgezondheidszorg. Door in een vroeg stadium belangstelling te tonen voor het ziekgemelde kind en de achterliggende oorzaken van het verzuim, dragen zij bij aan een snelle terugkeer naar school en het welzijn van het kind. Deze workshop ondersteunt professionals bij het voeren van deze gesprekken en het effectief omgaan met verzuimsituaties.

Afhankelijk van de persoonlijke aanpak van de scholen is de volgende rol weggelegd:

• Verantwoordelijkheid nemen voor hun rol in de aanpak van verzuim
• Signalering van ‘opvallend’ verzuim
• Belangstelling tonen voor het ziekgemelde kind
• In gesprek gaan met de ouders van het ziekgemelde kind over het verzuim
• De achterliggende reden van het verzuim achterhalen
• Samen op zoek gaan naar een oplossing
• (Indien nodig) doorverwijzen naar de jeugdarts
• De jeugdarts positioneren als ondersteuner i.p.v. controleur
• Monitoren van het ‘Plan van aanpak’

Als docent/ mentor wil je dat leerlingen zelfstandig aan de slag gaan met de leerstof, overzicht behouden, en zichzelf bijsturen allemaal gericht op de te behalen leerdoelen. Dit zijn allemaal activiteiten die in verband worden gebracht met zelf regulerend leren, activiteiten waarbij de leerling richting geeft aan eigen gedrag, gedachten en gevoelens. In deze training gaan we in op de vaardigheden die daarbij horen.

De eerste bijeenkomst is algemeen van aard waarbij we naar het totaal plaatje kijken van deze vaardigheden. In de tweede bijeenkomst kijken we naar het concept ’actief leren’ uitgaande van de werking van het geheugen. Centraal staan leer activiteiten en strategieën die het geheugen ondersteunen. De derde bijeenkomst draait om leergedrag, welke factoren spelen mee in het gedrag van de leerling bij het aansturen van het eigen leren. Je kunt hierbij denken aan diverse motivatie theorieën en het zelfbeeld van leerlingen.

De drie bijeenkomsten vormen samen een geheel en zijn opgebouwd vanuit onze ervaringen in het begeleiden van leerlingen bij Echt. Je gaat onder begeleiding aan de slag met opdrachten die ook onze leerlingen uitvoeren, deze zijn daarna toepasbaar in je eigen praktijk.

We bespreken feiten en mythes rondom suïcide, de do’s en dont’s voor het voeren van een gesprek en het effect dat zo’n gesprek op jezelf kan hebben. Ook bespreken we de verwijsmogelijkheden en routes naar hulp die er zijn, zowel binnen als buiten 113. Natuurlijk is er gelegenheid voor het stellen van vragen. In deze interactieve training ga je ook oefenen aan de hand van een plenaire casus.

• Feiten over zelfdoding
• Signalen, waar op te letten?
• Het bespreekbaar maken van het taboeonderwerp ‘zelfdoding’
• Zelfdodingpreventie, wat kan jij doen?
• Do’s en don’ts in gesprekken
• Plenaire oefening/bespreken casus
• Verwijzen naar hulp (intern en extern)
• Wat 113 biedt aan hulp en advies voor hulpvragers, naasten en professionals
• Gelegenheid tot het stellen van vragen
• Meer informatie: Interactieve training | 113 Zelfmoordpreventie

Wij hanteren bij jongeren als doelgroep een ondergrens van 10 jaar. Voor leerkrachten van jongere groepen is het minder zinvol, omdat het ook maar de vraag is in hoeverre de leerlingen een doodsbesef hebben.

• Kinderen van 6-9 jaar beginnen te beseffen dat de dood permanent is en dat iedereen uiteindelijk doodgaat. Toch kunnen ze het nog moeilijk vinden om dit volledig te bevatten, en soms denken ze dat het alleen anderen overkomt.
• De meeste kinderen vanaf 9-10 jaar hebben een realistischer en volwassener begrip: ze begrijpen dat de dood onomkeerbaar is, voor iedereen geldt en bij het leven hoort. Het is goed om te weten dat dit per kind verschilt. Ervaringen (zoals het verlies van een huisdier of familielid), opvoeding en hoe er thuis over gesproken wordt, spelen een grote rol.

Jongens presteren slechter dan meiden in het onderwijs in binnen- en buitenland. Wat zijn de oorzaken? Jongens blijken in al die decennia niet veranderd te zijn, de maatschappij en het onderwijs wel. Kennen wij als onderwijsprofessionals de jongenscode nog wel?

Creatief denken is niet alleen een doel op zich, maar ook een ingang tot bewust leren denken en beginnende zelfsturing. Creatief denken helpt kinderen om flexibel, onderzoekend en vanuit mogelijkheden te leren denken.

In deze training maken leerkrachten kennis met een praktisch denkmodel waarmee kinderen leren schakelen tussen verschillende denkfasen. Iedere fase vraagt andere vaardigheden en levert andere uitkomsten op. Door kinderen bewust te maken van deze denkfasen ontstaat beginnende zelfsturing in denken.

Creatief denken vormt daarbij een speelse en laagdrempelige ingang om kinderen meer bewust te maken van hun eigen denkproces. Door taal te geven aan denkprocessen ontstaat meer zicht op hoe kinderen denken, leren, keuzes maken en tot uitvoering komen. Dat is relevant, omdat in de praktijk steeds meer kinderen vastlopen in leren, motivatie of het uitvoeren van taken.

Daarbij wordt de koppeling gemaakt met executieve vaardigheden en metacognitie, zoals flexibiliteit, plannen, keuzes maken, volhouden en afronden. Het model is ontstaan vanuit de onderwijspraktijk en is direct toepasbaar in de klas.

Na kennismaking met het model ontstaat meer taal en zicht op de denkprocessen van kinderen. De training helpt leerkrachten om creatief denken, executieve vaardigheden en zelfsturing een plek te geven binnen het dagelijks onderwijs.

De training is bedoeld voor leerkrachten en intern beg

Als het gaat om het verschil tussen jongens en meisjes, zijn er pittige discussies gaande. Wat het onderwijs betreft mondt dit uit in standpunten die uiteenlopen van: er is geen jongensprobleem, tot: er is een groot probleem in het omgaan met jongens.

Volgens Rene is het wel duidelijk dat er problemen zijn met betrekking tot jongens in onze samenleving én op school, maar wordt er nu ook anders dan vroeger omgegaan met jongens(gedrag). In dit boek laat hij zien wat er dan zo specifiek aan jongens en hun gedrag is, zeker als je met onderwijsogen kijkt. Zo zijn jongens gemiddeld genomen actiegerichter, gevoeliger voor competitie, minder taakgericht en verloopt de sociale en emotionele ontwikkeling anders.

Het verwerven van inzicht in hoe je in bepaalde situaties het best kunt handelen, samen met de tips en handvatten die dit boek biedt, kan leraren helpen het onderwijs voor jongens aantrekkelijker te maken.

 

Bijeenkomst voor nieuwe directeuren/ib’ers/tb’ers in het samenwerkingsverband om kennis te maken met werkwijze en samenwerking.